تهران، دریا ندارد امٌا، تا چشم کار می‌کند، نهنگ‌هایی هستند که برای مرگ، به‌ساحل زده‌اَند

تهران، نه آن‌قدر کوچک است که بتوانی نگاه ِآشنایی را، برای دوست‌داشتن، بیابی وُ هر روز ببینی؛ وَ نه آن‌قدر بزرگ، که خاطرات آشنا را جایی پنهان کنی که هر روز نبینی‌اَش. تهران، نام ِ دی‌گر «غربت ِتنهایی»ست.